I
Bu aşkın da elinden tutulmaz
Ben yalnız gidiyorumhiç acımıyor canım
Ellerim üşümüyor
İlk duraktan geriye dönmüyorumgünü soluğunda taşıyan serçe
Ne kadar uzağa gidiyorsa
Dokunmak için maviye
O kadar uzaklaşıyorum
Vedalaşıp hüzündeki yüzümleii
Bu aşkın da elinden tutulmaş
Ben yalnız gidiyorumyedeğimde henüz yazmadığım bir şiirsabahı karşılasın diye
Akşamsefaları dikiyorum gökyüzüne
Kendi gölgeme gülümseyerekbir suyun akışını düşün
Bir sevdanın açışını
Kendiliğinden bükülen ipler gibi
Öylece.. direnemedenbir başka aşka dokunuyorum.