|
|
Özcan Günergök - Bahçevan Şiiri |
|
Bir bahçevanım gül bahçesinde
Dererim en güzellerinden
Elçiler çıkarırım yollara
Rengarenk dünyamdan bir garip bahçevanım
Güller benim çocuklarım
Batarken dikenleri yüreğime
Gözlerimde yaş acıdan değil ben bir deli bahçevan
Güller çocuklarım
Kimi dostun sessiz dili
Kimi aşığın kan kırmızı yüreği ben bir mahzun bahçevan
Güller çocuklarım
Mutlu olsun diye insanlar
Dalından koparır canımı ellerimle
Son yolculuğa hazırlarım acıyı sevinci dolu dolu yaşarım
Gül bahçesinde bir bahçevanım
Güller benim çocuklarım
|
|