Bir ağustos gecesi,
Geçiyorken boğazın üstünden,
Bakar etrafa ki mehtap, uyuyor İstanbul!
Su uyur, rüzgar uyur, yaprak uyur.
Yine rüyalara dalmış kayalar, toprak uyur.
Süzülür gizlice ay, gökteki tahtından iner,
Serv-i siminde yürür,
Gezinir sahilde... soyunup sonra emirgandaki tenha koruda,
O da körfezde çırılçıplak uyur!