Külrengi bulutlarıyla güz günlerinin
Sevdiğim İstanbul gibisin
Gene de çağırıyor yüreğin
Daha aydınlık bir yeryüzünüher zaman genç gözlerinde gülüyor
Şu kocamış ve yorgun İstanbul
Gene de yaşıyor ve sırlı aynasında
Bana gösteriyor senin yüzünüayak basmadığım çorak bozkırda
Sevdiğim anadolu gibisin
Gene de bekliyor yüreğin
Uzakta ve elinde olmayanısevecen gözlerinde tükeniyor
Hasret rüzgarlarıyla anadolu
Gene de üretiyor ellerin
Yeni baştan ve umutla sevdanıİstanbulum anadolum sevdiığim toprak
Ne kadar yakınım sana
Ve ne kadar uzak