M > Mehmet Akif Ersoy > Hasta  
 

Mehmet Akif Ersoy - Hasta Şiiri


- bence doktor, onu siz soyarak dinleyiniz ;
Hastalık çünkü değil öyle ehemmiyetsiz.
Sade bir nezlei sadriyyemi illet ? (1) nerede ?
Çocuğun hali fenalaştı son günlerde ,
Ameliyata çıkarken sınıf on gün evvel ,
Bu da gelmez mi ? dedim " kim dedi , oğlum sana gel ?
Nöbet üstünde adam kaçmalı yorgunluktan ;
Hadi yavrum , hadi söz dinle de bir parça uzan. "
O zamandan beridir za`fı terakki ediyor ;
Görünen : bir daha kalkınması artık pek zor ;
Uyku yokmuş ; gece hep öksürüyormuş ; ateşin
Oluyormuş biraz dindiği- ben zaten işin ,bir ay evvel biliyordum ne vahim olduğunu
Bana ihtara ne hacet , a beyim. Şimdi bunu ?
Maamafih yeniden bakalım dikkatle :
Hükmü kat` i verelim , etmeye gelmez acele.- Çağırın hastayı gelsin.
- kapının perdesini ,açarak girdi o esnada düzeltip fesini ,
Bir uzun boylu çocuk.. lakin o bir levha idi..!
Öyle bir levha-i rikkat ki unutmam ebedi ,
Rengi uçmuş yüzünün , gözleri çökmüş içeri.
Elmacıklar iki baştan çıkıvermiş ileri.
O şakaklar göçerek cepheyi yandan sıkmış;
Fırlamış alnı , damarlarla beraber çıkmış ,
Betbeniz kül gibi olmuş uçarak nur-i şebab ;
O yanaklar iki solgun güle dönmüş , bitab !
O dudaklar morarıp kavlamış artık derisi ;
Uzamış saç gibi kirpiklerinin her birisi !
Kafa yük gibi kesilip boynuna , çökmüş bağri ;
İki değnek gibi yükselmiş omuzlar yukarı .- otur oğlum seni dikkatlice bir dinleyelim …soyun evvelce , fakat …- siz soyunuz yok halim !soydu bi çareyi üçbeş kişi birden , o zaman
Aldı bir heykeli urya-ı sefalet meydan (2)
Yok bu kemik külçesinin dinlenecek bir ciheti :
" bakmasak hastayı nevmid ederiz belki " diye ;
Çocuğun göğsüne yaklaştım biraz dinlemeye :
Öksür oğlum … nefes al…oldu , giyin ;
Bakayım nabzına .. a`la .. sana yavrum , kodein
Yazayım , öksürüyorsun , o , keser , pek iyidir…
Arsenik hapları al , söylerim eczacı verir.
Hadi git , kendine iyi bak…- nasıl ettin doktor ?- edecek yok , çocuk artık yola girmiş , gidiyor !
Sol taraftan rienin zirvesi (3) tekmil çürümüş ;
Hastalık seyr-i tabiisini almış yürümüş .
Devri salisteki asarı o mel`un marazın (4)
Var tamamiyle , değil hiçbir eksik arazın .
Bütün a`raz , şehikiyle , zefiriyle …(5)- yeter !hastanın çehresi meydan da ! İnsanda meğer
Olmasın his denilen şey.. o değil , lakin biz
Bunu " tebdil-i hava " derde nasıl göndeririz ?
Şurda üçbeş günü var.. gönderelim yolda ölür….
" git ! " demek , hem, düşünürsek ne büyük bir zuldür !
Hadi göndermeyelim .. var mı fakat imkanı ?
Kime derd anlatırız ? bulsan a derde anlayanı !- sözünüz doğru , müdür bey ; ne yapı yapmalı ; tek
Bu çocuk gitmelidir. Çünkü eminim , pek pek ,
Daha bir hafta yaşar , sonra sirayet de olur ;
Böyle bir hastayı gönderse de mektep ma`zur.- bir mubassır çağırın.- buyrun efendim.- bana bak :hastanın gitmesi herhalde muvafık olacak.
" sana tebdil-i hava tavsiye etmiş doktor.
Gezmiş olsan açılırsın.." diye bir fikrini sor.
" İstemem !" de o fakat dinleme , iknaa çalış ;
Kim bilir , belki de biçare çocuk anlamamış ?- Şimdi tebdil-i hava var mı benim istediğim ?
Bırakın halime artık beni , rahat öleyim !
Üç buçuk yıl bana katlandı bu mektep , üç gün
Daha katlansa kıyamet mi kopar ? hem ne içün
Beni yıllarca barındırmış olan bir yerden.
" Öleceksin !" diye koğmak ? bu koğulmaktır. ben ,
Kimsesiz bir çocuğum nerde gider yer bulurum ?
Etmeyin sokaklarda perişan olurum !
Anam ölmüş babamın bilmiyorum hiç yüzünü ;
Sanki atideki mevhum refahım giderek,
Onu çalkandığı husranlar , içinden çekecek !
Kardeşim kurduğun amali devirmekte ölüm ;
Beni göm hurfe-i nisyana , (6) ben artık öldüm !
Hangi bir derdim için ağlıyayım , bilmiyorum.
Döktüğüm yaşları çok görmeyiniz ; mağdurum !
O kadar sa`y-i beliğın (7) bu sefalet mi sonu ?
Biri evvelce eğer söylemiş olsaydı bunu ,
Çalışıp ömrümü çılgınca heba etmezdim,
Ben bu müstakbele mazimi feda etmezdim!
Merhamet bilmeyen insanlara bak , yarabbi ,
Koğuyorlar beni bir sail-i avere (8) gibi !- seni bir kerre koğan yok , bu sözün pek haksız.
" İstemem yollamayın " dersen eğer , kal , yalnız..
Hastasın..
- hem verem`im ! söyle , ne var saklayacak !- yok canım , öyle değil …- Öyle ya herkes ahmak,bırakırlar mı , eğer gitmemiş olsam acaba ?
Doğrudur gitmeliyim.. koşturunuz bir araba.
Son sınıftan iki vicdanlı refikın koluna
Dayanıp çıktı o biçare , sefalet yoluna.
Atarak arkaya bir lemba-i lebriz-i elem , (9)
Onu teb`id edecek paytona yaklaştı " verem " !
Tuttu bindirdi çocuklar sararak her yerini ,
Öptüler girye-i matem (10) dökerek gözlerini ;- Çekiver doğruca istasyona ….- yok , yok , beni ta ,
Götür İstanbula bir yerde bırak ki ; guraba , (11)- kimsenin onlara aldırmadığı bir sırada -
Uzanıp ölmeye bir şilte bulurlar orada !
Mehmet Akif Ersoyun diğer şiirleri Mehmet Akif Ersoy Şiirleri
Mehmet Akif Ersoy - Bülbül
Mehmet Akif Ersoy - Meyhane
Mehmet Akif Ersoy - Çanakkale Şehidlerine
Mehmet Akif Ersoy - Hüsran
 

 
A B C Ç D E F G H I İ K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z