Bak, ölüm güzü kıskanıyor
şimdi ıssızdır onun sevimli kedisi
Ve herkes onun el değmedik yerleri olduğunu sanıyor.
Uzuyor defterine uğrayan kan lekesisenin kuşların olurdu mevsimi yolculuklara çağıran
Içli taşra kızların gizemli eviçleri
Kapıların olurdu korkudan çok denizlere açılan
O denize açılan ellerin nerde şimdi?yine bir güz büyümekte kanında gölgelerin
O üzünç orduları tarlalar çiğnemekte
Bak, ölüm güzü kıskanıyor
Mevsimi aşka çağıran kuşların nerde senin
Güze el değdirmeyen ellerin nerde?