Bu şehir
artık kirletilmiştir
yağmur kılıçlarıyla kesilen caddelerde
ay bıçaklarının yansıması
yalnızlığın kırbaç izleri bedeninde
yorgun siluetin bulanık sulardabu şehir
artık kirletilmiştir
tıpkı senin gençliğin gibi
hücrelerde
küflenen bir geçmiştir artık
onulmaz yıkıntılar içinde
küskün bir güneş gbi batmak
kendi dağlarının ardında
Sonra fırlayıp gitmek kozandan
O korkunç çatlamaylaşimdi hangi kimliğinle dolaşacaksın
bu kişiliksiz şehirde
sürüp giderken bu dişağrısı geceler
bu kasvet
bu kuşku
bütün yolların bittiği yerde"insin kara perdeleri çağın, insin
ki bu zulmü gizleyebilsin"
desen ne çıkar
gönlü görklü sesi kırık halkın
sana kör, sana sağır, sana dilsiz
nice gül diksen yollarına
seni gördükçe yön değiştiriro dalga dalga kadını geçsen
sonra yorgun bir ölümle
serilsen karşı kumsala
sulara düşmüş bir karanfil kadar mutsuz
ve kızıl
bir nokta olarak kalsan orda ağıtın dudaklardakod adı: mansur
bir hallaç gibi yağmurlu sokaklarda