Sıcak aydınlık bir düğün kederi
Yoğun kara, ıssız geceyle uyuştu
Bizi kapıdan geçirmişlerdi
Küçük kız, genç kadın yalnız
Herkes içerde kaldı
Sokak boyunca ikimiz benim göğsümde kar, senin dizlerinde
Beyaz tiftikten atkınla öyle
Yürüdük herkes orda kaldı
üveydiler mi ya da ış günü
Keyiflere, sıcak odalara bağlı kar yükseliyordu ayaklarımız
Ince bedenimize ağır
Donuyorduk
Yokuş boyunca usul
Kanatlı kapının önünde durunca
Sarıldık, ağladık öyle dingin öyle yumuşak
Ince ipekten
Gülümser hüzünlü
çılgın çekingen
En uzak uçları birleştirerek
öyle de onurlu durmak ölüm seninle benim aramda
Aşılmaz bir duvar ördü
Ertesi karlarda geceleyin
Bir başıma acıyla büyülü
Hasretle dağlanarak
Yürüdüm