|
|
Feriha Aktan - Girinti Şiiri |
|
Degisti bomboslukta çözümsüz aliskanliklar
Sevi avundu kucaginda sevisizligin
Igne iplikle, insan uyusmazlikla var
Bilinçsizce sürüklenmesi hiçlige denizlerin dolasir durmadan uzayda içerilen zaman
Noktalasan iliskilerin birdenbire dogusu
Sicak sogukla, aci tatliyla var
Bosuna temizlenmesi çamura batan kisinin her seyimizle variz senle ben
Ot yesile burundu kupkuru toprakta
Dile geldi aci sevinç tezgahlarinda
Zora kostu kolay nasil da bilmeden göz kalir bakisimizdir yok olan
En büyük yalnizlik en büyük kalabalikta var.
Yikanirdik ayni irmakta üst üste iki kez
Sürekli akmasaydi daglardan sular. inancim sana güvensizligimle vardi
Ve tanimayisi birbirini anilarimin
Bulamamak aradigimi sende
Elbet kendi kendimi bulmakti
|
|