I.
Pembe bir güldür tebessümün
Acının ansızın olgunlaştırdığı
Masum bakışlarına iliştirilmiş
Annesinin kirpiklerinden süzülüp
Yüzünün yapraklarında karar kılan
-şebnemler hâşiyedir
.
Zaman bağrı yanık annelerin
Yetim gönüllerinde çağlayan ırmak
Ateşin eritemediğini
Sabırla eritendir
-ağıtlar kâfiyedir
.
Annen rüyalarda yaşar onu
Sense yaşayan bir rüyasın annesinin gözünde
Sormamıştır sana kimse
Sen kimsin?
Ya rüyân nedir?
- hayaller hâfiyedir
.
Ii.
"sana yakışmaz ağlamak
Artık yaşamana bak"
Diyene kulak verdin
Gömdün acılarını lezgi kabristanına
Bir pembe gül oldu avuçladığın toprak
Kokladın ve sürdün yanaklarına
- ağlamak nâfiledir
.
Bir koşuydu ayrılık
Gül kokulu, toprak tadında
Bir şarkıydı yaşamak
Uşşâk makâmında
Yaşayarak öğrendin hayatı
Koklayarak, tadarak...
- şiirler mersiyedir
.
.
Demiryollarına bakarak
Asırlarca susardın
bunaldıkça insanlardan
Anılara kaçardın
- tahattur maziyedir
.
.
Iii.
Sessiz filmlerden siyah-beyaz
Koşarak çıkagelen
Baban saçlarını okşarken
Hariçten bir korna sesi
Ya da annenin ılık nefesi
çekip alırdı seni
Uyanıkken daldığın geçmiş zaman düşlerinden
- hüzünler âsûdedir
.
.
Nüksettikçe acıların
Tenha gölgelere sığınır
Tebessümler takınırdın
çiy taneleri vermeseydi ele
Pembe gülü nasıl tanırdım?
- saklanmak beyhûdedir
.
.
.