Bir park kanepesinde oturuyorum deniz
Kıyısındaki, burnumda tütüyor
Günyenisi küçük kız, bir çocuk kadar
Suçsuzum onu sevmekle, bunun için
Ilgileniyorum kırgın çiçeklerlebaktıkça resmine gül açılıyor parmak
Uçlarımda, ne çok istiyorum onu
Gün eskiten gözleri değdikçe günebakanlara
Nasıl da yakıştırıyorum günebakanları
Gözlerineserçelerle, evet serçelerle geçiyorum
Ara sokaklardan, oyun oynuyor toz
Duman içinde çocuklar, geçiyorum
Içimde hüzne benzer bir duyguylaŞimdi şurdan koşuyorum
Kuşlar kalkıyor koştuğum taşlıklardan
Bir aldanış mı yaşadığım yoksa
Bilmiyorum ne kadar koşabilirim
Eskimez yeşil pabuçlarla gelen aşkaey serçe gölgeleriyle lekeli ara sokaklar
Nasıl da sendeliyor kalbim küçük
Bir kız için, yürüyüp gidiyorum yüzümü
Bir akdeniz çiçeğine gömereksevincimi bozuk paralar gibi dağıtıyorum